Hatice Kübra TEKÇE, Berkan Bozdağ
Bu araştırmanın temel amacı, aktif olarak görev yapan antrenörlerin Makyavelizm ve narsisizm düzeylerini belirlemek ve kişilik özelliklerinin çeşitli demografik ve mesleki değişkenler açısından farklılaşıp farklılaşmadığını incelemektir. Nicel araştırma yaklaşımlarından ilişkisel tarama modelinin kullanıldığı çalışmanın örneklemini, Türkiye genelinde faal olarak antrenörlük yapan ve çalışmaya gönüllü katılan 101’i kadın, 219’u erkek olmak üzere toplam 320 antrenör oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu, Makyavelizm Ölçeği ve Narsistik Kişilik Envanteri (NPI-16) kullanılmıştır. Elde edilen veriler bağımsız örneklemler t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Pearson korelasyon teknikleriyle analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre, antrenörlerin yaş ve mesleki tecrübe süreleri arttıkça Makyavelist eğilimleri ile narsistik dürtülerinin anlamlı şekilde azaldığı, genç ve kıdemsiz antrenörlerin statü arzusu ile hak iddia etme düzeylerinin daha yüksek olduğu saptanmıştır. Cinsiyet faktörünün ölçek puanları üzerinde anlamlı bir farklılık yaratmadığı; buna karşın bekar olmanın ve alkol tüketiminin hem Makyavelist stratejileri hem de narsistik alt boyutları anlamlı derecede yükselttiği belirlenmiştir. Spor branşı açısından ise, takım sporu antrenörlerinin amaca ulaşma yolunda ahlaki normları esnetmeye (ahlaki yoksunluk) bireysel spor antrenörlerine kıyasla daha yatkın olabileceği sonucuna ulaşılmıştır. Bulgular doğrultusunda kurumsal eğitim politikalarına yönelik öneriler sunulmuştur.