Beste Gemici Filiz, Gökhan Aykut
Çalışmada, işverenin iflâsı hâlinde yıllık ücretli izin hakkına ilişkin alacağın İcra ve İflâs Kanunu’nun 206. maddesinin 4. fıkrası çerçevesinde imtiyazlı alacak olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceği incelenmiştir. Yıllık ücretli izin hakkı, Anayasa ile güvence altına alınmış, vazgeçilemez ve işçinin dinlenme hakkını teminat altına alan temel bir sosyal haktır. Bu hak, iş sözleşmesinin sona ermesiyle birlikte parasal bir alacağa dönüşmektedir. Çalışmada öncelikle yıllık ücretli izin hakkının hukukî niteliği, doğumu, muacceliyeti ve paraya dönüşme koşulları ele alınmış; ardından iflâs hukukunda işçilik alacaklarına tanınan imtiyazın kapsamı ve sınırları değerlendirilmiştir. İcra ve İflâs Kanunu’nun 206. maddesinin 4. fıkrası hükmünün işçilik alacakları bakımından öngördüğü ikili ayrım çerçevesinde, iflâsın açılmasından önceki bir yıl içinde tahakkuk eden alacaklar ile iflâs nedeniyle iş ilişkisinin sona ermesinden doğan ihbar ve kıdem tazminatları arasındaki sistematik farklılık ortaya konulmuştur. Yıllık ücretli izin alacağının tahakkuk tarihi ve bu alacağın iş sözleşmesinin sona ermesine bağlı olarak doğması dikkate alınarak, söz konusu alacağın iflâs tasfiyesindeki konumu incelenmiştir. Ayrıca Türk Hukuku’nda işçilik alacaklarının iflâs tasfiyesinde korunması bakımından yapılan ayrımın tarihsel gelişimi ifade edilmiş ve bunun tutarlılığı tartışılmıştır. Çalışmada son olarak, yıllık ücretli izin alacağının imtiyazlı alacak olarak korunması bakımından olması gereken hukuk açısından öneriler sunulmuştur.