Ramazan GÜREŞCİ, Hakan Arıdemir
Bu çalışma, Ukrayna’nın Uluslararası Adalet Divanı(UAD)’na tek taraflı başvurusu üzerine Rusya Federasyonu tarafından UAD’ın yargı yetkisine ilişkin olarak ileri sürülen ön itirazların, Mahkeme tarafından hangi hukuki temellere dayanılarak karara bağlandığını incelemektedir. İnceleme, UAD’ın yargı yetkisinin sınırları ve uygunluğu bağlamında tartışmalı nitelik taşıyan menfi tespit talebi, kuvvet kullanma yasağı ve tanıma sorunlarıyla sınırlı tutulmuştur. Bu kapsamda, UAD’ın yerleşik içtihatları ışığında doktrinel bir değerlendirme yapılmaktadır. İnceleme konusu karar, bir taraftan 1948 tarihli Soykırım Sözleşmesi’nin yargısal uygulanabilirliğini pekiştirirken, diğer taraftan Divan’ın özel bir sözleşmeye dayanarak genel uluslararası hukuk meselelerini karara bağlama yetkisinin sınırlarını dikkatli bir biçimde koruduğunu ortaya koymaktadır.