Erdem Kartal, İmdat Yarım
Ergenlik dönemi, bireyin yaşam boyu sağlığını etkileyen biyolojik, psikolojik ve sosyal değişimlerin yoğun olarak yaşandığı önemli bir gelişim sürecidir. Bu dönemde mental iyi oluş; bireyin yalnızca olumsuz zihinsel ve duygusal durumlardan uzak olmasını değil, aynı zamanda yaşam doyumu, özsaygı, olumlu duygulanım, yaşamda anlam bulma ve sosyal ilişkilerden elde edilen doyum gibi olumlu psikolojik özellikleri de kapsayan çok boyutlu bir yapı olarak değerlendirilmektedir. Bu bağlamda egzersiz, spor ve aktif oyun gibi farklı biçimlerde gerçekleştirilen fiziksel aktivite davranışlarının ergenlerin hem fiziksel sağlıklarının korunmasına hem de mental iyi oluşlarının desteklenmesine katkı sağlayabileceği düşünülmektedir. Bu araştırmanın amacı, ergenlerde fiziksel aktivite ile mental iyi oluş arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmanın evrenini, Sakarya ilinde Millî Eğitim Bakanlığına bağlı liselerde öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. İlişkisel tarama modeli çerçevesinde tasarlanan araştırmaya, kolayda örnekleme yöntemiyle belirlenen toplam 352 öğrenci katılmıştır. Veri toplama sürecinde "Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi (IPAQ)", "Warwick-Edinburgh Mental İyi Oluş Ölçeği (WEMWBS)" ve "Kişisel Bilgi Formu" kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 26 programında tanımlayıcı istatistikler, Pearson korelasyon analizi ve regresyon analizi kullanılarak değerlendirilmiştir. Analiz sonuçları, öğrencilerin fiziksel aktivite düzeyleri ile mental iyi oluşları arasında pozitif yönde düşük düzeyde anlamlı bir ilişki bulunduğunu (p < .05) göstermiştir. Ayrıca fiziksel aktivite düzeyinin mental iyi oluşun anlamlı bir yordayıcısı olduğu belirlenmiştir. Elde edilen bulgular, fiziksel aktivite düzeyi arttıkça ergenlerin mental iyi oluş düzeylerinin de artma eğiliminde olduğunu göstermektedir.