Emre Bayrakdar
Bu araştırmada, Türkçe öğretmenlerinin yapay zekâ okuryazarlık düzeyleri ile yenilikçi pedagojik uygulamaları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, araştırmada nicel araştırma stratejisi içerisinde yer alan tarama modelleri kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcılarını, 2025–2026 eğitim-öğretim yılında Türkiye’nin çeşitli bölgelerinde görev yapmakta olan 203 Türkçe öğretmeni oluşturmaktadır. Katılımcılar, uygun örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Yapay Zekâ Okuryazarlık Ölçeği (YZOÖ) ve Öğretmenler İçin Yenilikçi Pedagoji Ölçeği (ÖİYPÖ) kullanılmıştır. Veriler, SPSS 31 istatistik programı aracılığıyla betimsel istatistikler, bağımsız örneklem t testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), Pearson korelasyon analizi ve çoklu doğrusal regresyon analizi ile çözümlenmiştir. Araştırmanın bulgularına göre öğretmenlerin yapay zekâ okuryazarlığı ile yenilikçi pedagojik uygulama düzeylerinin genel olarak yüksek olduğu tespit edilmiştir. Bu düzeylerin cinsiyet, yaş, kıdem ve öğrenci sayısı değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık göstermediği ancak yapay zekâ eğitimi alma durumuna bağlı olarak anlamlı biçimde farklılaştığı belirlenmiştir. Ayrıca yapay zekâ okuryazarlığı ile yenilikçi pedagojik uygulamalar arasında en yüksek “Kullanım”, en düşük “Etik” boyutlarında olmak üzere orta düzeyde ve pozitif yönlü bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Regresyon analizi sonuçlarına göre yapay zekâ okuryazarlığının alt boyutları içerisinde yalnızca “Kullanım” boyutunun yenilikçi pedagojik uygulamaları anlamlı biçimde yordadığı belirlenmiştir. Araştırmada, öğretmenlerin yapay zekâyı etkin ve işlevsel kullanabilme becerilerinin geliştirilmesinin eğitimde yenilikçi dönüşüm açısından önemli olduğu sonucuna ulaşılmıştır.