Esra Kuduz, Melek Alpar, İrem Onursal Ayırır
Bu çalışma, Fransızcanın yabancı dil olarak öğretimi ve öğrenimi bağlamında Sinirdilbilim Yaklaşımına ilişkin alanyazını, özellikle yeni paradigma iddiası etrafında şekillenen tartışmalar çerçevesinde eleştirel olarak incelemektedir. Çalışmanın amacı, yaklaşımın tarihsel gelişimini, kuramsal temellerini, öğretim ilkelerini ve epistemolojik dayanaklarını, bunlara yöneltilen eleştiriler, didaktik tartışmalar ve uygulama araştırmalarıyla birlikte değerlendirmektir. Çalışmada eleştirel derleme yöntemi benimsenmiş; 2012–2026 yılları arasında yayımlanan ve 14 hakem değerlendirmesinden geçmiş çalışma, sistematik bir tarama sürecinin ardından analitik ölçütler doğrultusunda seçilerek incelenmiştir. Bulgular, Sinirdilbilim Yaklaşımının dilbilgisi bilgisi ile dili akıcı ve kendiliğinden kullanabilme arasındaki ayrımı öğretimsel bir çerçeveye dönüştürdüğünü ve bu yönüyle bütüncül bir öğretim modeli sunduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, alanyazın nörodilbilimsel açıklamaların öğretim ilkelerine aktarılması, didaktik özerklik, bilimsel temellendirme biçimi ve uygulamaların bağlama duyarlılığı gibi konularda önemli tartışmalar içermektedir. Bu doğrultuda çalışma, Sinirdilbilim Yaklaşımına ilişkin alanyazının tarihsel gelişimi, kuramsal temelleri, eleştirel tartışmaları ve uygulama araştırmaları birlikte değerlendirilerek okunmasının, yeni paradigma söyleminin ise tekil bir kopuş iddiasından ziyade, bu gelişim sürecinin tarihsel ve kuramsal bir yorumlanışı olarak ele alınmasının daha açıklayıcı olduğunu ortaya koymaktadır.