Aleksandra Koźlak, Michał Kuzia
W artykule podjęto próbę oceny wpływu systemów transportu na żądanie (Demand Responsive Transport – DRT) na poprawę dostępności transportowej. Tradycyjny transport publiczny napotyka trudności w obsłudze obszarów o niskiej gęstości zaludnienia, co prowadzi do wykluczenia transportowego ich mieszkańców. Systemy DRT mogą znacząco wpłynąć na poprawę dostępności transportowej w danym regionie oraz sprzyjać multimodalności. Celem artykułu jest zbadanie stanu rozwoju systemów DRT w Europie oraz ocena ich wpływu na poprawę dostępności transportowej. W artykule dokonano przeglądu literatury dotyczącej typologii i klasyfikacji systemów DRT, a następnie przeprowadzono analizę porównawczą sześciu przypadków funkcjonujących w Europie. Dobór przypadków uwzględniał zróżnicowanie pod względem sektora działania, zakresu przestrzennego, elastyczności trasy, sposobu rezerwacji oraz rodzaju pojazdów. Wyniki badań wskazują, że największy wpływ na poprawę dostępności transportowej DRT wywiera na obszarach wiejskich i podmiejskich o słabo rozwiniętej sieci transportu publicznego. Integracja DRT z tradycyjnym transportem zbiorowym zwiększa multimodalność oraz skuteczność całego systemu mobilności. Skuteczność wdrożeń jest silnie uzależniona od struktury popytu, wielkości floty oraz specyfiki obsługiwanego obszaru.