I. Han, Yonca Uzkan
Ergonomi, insan vücudunun fiziksel yetenekleri ve sınırlılıkları dikkate alınarak çalışan için sağlıklı bir çalışma ortamının kurulmasını amaçlar. Bu amaç doğrultusunda çalışanın özelliklerinin yapılan iş, kullanılan ekipman ve çalışma ortamı ile nasıl ilişkili olduğu değerlendirilir. Ergonomik koşullar göz ardı edildiğinde çalışanlarda mesleki kas iskelet sistemi rahatsızlıkları yaygın olarak görülmektedir. Bu tür rahatsızlıklar; statik olarak, uzun süreli, üst uzuvların tekrar tekrar hareket etmesini gerektiren ve çoğunlukla bilgisayar kullanılarak yerine getirilen işlerde çalışanların sağlıkları ile ilgili en büyük tehditlerden biridir. Ofisler iş istasyonunun, ekipmanın ve iş içeriğinin çeşitli boyutları arasındaki etkileşimlerle karmaşık bir fiziksel çalışma ortamını temsil ederler. Ofis çalışanları işleri gereği uzun süre rahatsızlık verici ve vücutlarının belli bölümlerinde ağrılara sebep olabilen pozisyonlarda çalışmak zorunda kalabilmektedirler. Dolayısı ile bu çalışanların olası kas iskelet sistemi problemlerine karşı korunabilmeleri için çalışma ortamlarının ergonomik açıdan dikkatli bir şekilde tasarlanması gerekir. “Hızlı Tüm Vücut Değerlendirmesi” (REBA) ve “Hızlı Üst Ekstremite Değerlendirmesi” (RULA) ergonomik risk analizi için sıklıkla kullanılan ve oldukça başarılı olan iki ana değerlendirme yöntemidir. Bu yöntemlerde çalışanın işini yaptığı esnadaki postürleri REBA ve RULA formları kullanılarak puanlanır, puanlar analiz edilerek risk skoru belirlenir ve iyileştirme önerileri yapılır. Bu çalışmada bir üniversitedeki ofis çalışanları için REBA ve RULA kullanılarak çalışma duruşları ergonomik açıdan değerlendirilmiştir. Çalışmaya katılan gönüllü ofis çalışanları için risk skorları cinsiyet, kas iskelet sistemi rahatsızlığı varlığı, egzersiz yapma durumu, yaş faktörü, çalışma süresi, kilo ve boy gibi etkenler açısından değerlendirilmiştir.