Yasin Uçarlı, Mustafa Aybar, Gökçe Ali KELEŞ
Orman ekosistemleri, kaçak ağaç kesimi, açmacılık, yerleşme, işgal ve usulsüz otlatma gibi beşerî faaliyetler sonucunda ciddi tahribata uğramaktadır. Bu durum ormanların ekonomik, ekolojik ve sosyo-kültürel işlevlerini sürdürülebilir bir şekilde yerine getirmesini engellemektedir. Bu çalışmada, Artvin Orman Bölge Müdürlüğü (OBM) sınırları dâhilinde 2001-2024 yılları arasında gerçekleşen orman suçları, koruma problemleri ve bu suçların temel nedenleri istatistiksel olarak irdelenmiştir. Araştırma bulgularına göre, incelenen dönemde yıllık ortalama vaka sayıları; kaçak ağaç kesiminde 134 adet, açmacılık ve yerleşmede 14 adet, işgalde 13 adet, bulundurmada 11 adet, nakilde 8 adet, sarf faaliyetlerinde 8 adet ve otlatmada ise 1 adet olarak tespit edilmiştir. Bu veriler, yöredeki en yaygın suç tipinin kaçak ağaç kesimi olduğunu, buna karşın otlatma suçlarının en düşük seviyede kaldığını göstermektedir. Artvin ormanları için kırsal nüfus ile orman suçları arasında güçlü ve pozitif bir korelasyon tespit edilmiştir (r=0.59, p<0.05). Bu durum, yöredeki demografik daralmanın orman üzerindeki beşerî baskıyı hafiflettiğini ve suç oranlarını aşağı çektiğini göstermektedir. Sonuç olarak, Artvin OBM özelinde orman tahribatına neden olan faktörler analiz edilerek, ekosistem bütünlüğünün korunması ve suç oranlarının azaltılması amacıyla stratejik yönetim önerileri geliştirilmiştir.